หายจากบล็อกนี้ไปเกือบหนึ่งเดือนเต็ม จากวันที่เขียนเอนทรี่ล่าสุด
ทั้งๆ ที่คิดว่าจะใช้มันเป็นที่บันทึกอะไรก็ได้ที่อยากเขียนเกี่ยวกับตัวเอง
แต่แล้วก็ไม่ ไม่ค่อยได้มาเขียนอะไรอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก
อะไรที่ทำให้ผมล้มเลิก และล้มเหลวกับความตั้งใจง่ายๆ เหล่านี้

ส่วนการแปลหนังสือเล่มนั้นจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยก็แทบไม่ต้องพูดถึง
ยังไม่คืบหน้าถึงไหน และยังไม่มีเวลาอ่านต่อด้วย
 
ช่วงนี้เหมือนกับว่าผมควรจะยุ่งให้มากกว่านี้
แต่ท่ามกลางบรรยากาศที่เหมือนจะต้องยุ่ง ผมกลับทำตัวว่าง
ใส่เกียร์ว่าง อะไรที่ควรจะทำก็บอกตัวเองว่า "เอาไว้ก่อน"

พอมากเข้า มีบอกด้วยว่าอีกตั้งหลายวันกว่าจะถึงกำหนดเวลาที่ว่านั่น
แนะ จิตเรามันช่างปรุงแต่ง

ตอนนี้ผมเลยกลายเป็นคนที่ไม่น่าจะว่าง แต่ทำตัวว่าง
เขียนเล่มทีสีสก็ใช่ว่าจะคืบหน้า แต่ก็โทษฟ้าฝนอากาศว่ามันน่านอน
ควรพักผ่อนเสียให้มาก ร่างกายเรานี้มันใช้มาหนักหนาแล้ว
แนะ แต่งเติมเสริมเข้าไปอีก

เอาไปเอามาเลยไม่ถึงไหนสักอย่าง
กลับก็ไม่ได้ ไปก็ไม่รู้ว่าจะถึงไหม

บรรยากาศอึมครึม กับวันที่รู้สึกอยากนอน อยากนอนไม่รู้จบสิ้น
แต่ผมคงมีเวลานอนอีกเยอะ หลังจากหมดลม

ตอนนี้ก็ทำได้แต่พยุงตัว และรีบปลุกตัวเองขึ้นมา
แล้วบอกตัวเองว่าได้เวลาเริ่มทำต่อแล้วเอ็ง

แต่ที่ยากที่สุดนี่มันก็เริ่มนี่แหละ -*-